தோட்டக்காரன்  --[ 46 ]

******************************

&

எனை நீங்கி உன் வழி சென்றாய் .

உனக்காகத் துயர் மூழ்க எண்ணினேன்

உன் தனித்த உருவம் பொன்னில் வடித்து இதயம் பதிக்கச் சிந்தித்தேன் .

ஆனால் , ஆ , என் பொல்லா நேரம் , காலம் குறுகியது . .

 

இளமை ஆண்டாண்டு தேய்கிறது ;

வசந்த நாட்கள் பறக்கின்றன ;

மெல்லிய மலர்கள் காரணமின்றி மடிகின்றன ;

அறிஞர்கள் வாழ்க்கை தாமரை இதழ்ப் பனிமுத்து என்று எச்சரிக்கின்றனர் .

எனக்குத்  தன் புறம் திருப்பிய ஒருத்தியை உற்று நோக்குதற்கு  இவற்றை எல்லாம் நான் புறம் தள்ளுதல் தகுமோ  ?

அது மூடத்தனமும் முரட்டுத்தனமுமானது. ;

ஏனெனில் காலம்  குறுகியது.

 

ஆதலின் , எனது மழை இரவுகளே , சடசடக்கும் பாதங்களோடு  வாருங்கள் ;

பொன் உதிர் காலங்களே , மென்னகை புரியுங்கள் ;

கவலையிலா  ஏப்ரலே ,வெளியெங்கும் உன் முத்தம் சிதறி வா !

நீ வா , ஆம் நீ.. ..நீயும் கூடத்தான் !

என் நேசங்களே , நாம்  அற்பமானுடர் என்பது அறிவீர்கள் ;

தன் இதயம் பறித்துச் செல்லும் ஒருத்திக்காக ஒருவன் தன்னிதயம் சிதைத்துக்  கொள்ளல் அறிவுடைமை ஆகுமோ ? 

ஏனெனில் காலம் குறுகியது

  .

ஒரு மூலை அமர்ந்து சிந்தித்து , என் அனைத்துலகும் நீ தான் என்று சந்தங்களில் சந்திப்பது  இனிமையானதே .

ஆறுதல் விடுத்து சோகம் தழுவுதலே வீரம் சார்ந்தது ;

ஆனால் ஒரு புதிய முகம் என் வாயில் எட்டிப் பார்க்கிறது ;

அதன் விழி உயர்த்தி என் விழி சந்திக்கிறது .

என் கண்ணீரை துடைத்துக் கொள்ளத்தான் கூடும் ;

என் பாடலின் ராகம் மாற்றிக் கொள்ளத்தான் வேண்டும்     

 ஏனெனில் காலம் குறுகியது .

 

---ரபீந்தரநாத் தாகூர் 

[ தமிழ் வடிவம் ---சந்திர கலாதர் ]

25.09.2013 / புதன் / புரட்டாசி 9 . 

 @@@@@@@@@@@@@@@@@@

 

THE GARDENER---[ 46 ] 

&

you left me and went on your way .

I thought I should mourn for you and set your solitary image in my heart wrought in a golden image .

but ah , my evil fortune , time is short .

 

youth wanes year after year ;

the spring days are fugitive ;

the frail flowers ie for nothing ,

and the wise man warns me that life is but a dewdrop on the lotus leaf .

 

should I neglect all this to gaze after one who has turned her back on me ?

that would be rude and foolish , for time is short .

 

then , come , my rainy nights with pattering feet ; 

smile , my golden autumn ; 

come , careless april , scattering your kisses abroad .

you come , and you , and you also !

my loves , you know we are mortals . 

is it wise to break one's heart for the one who takes her heart away? 

for me time is short .

 

it is sweet to sit in a corner to muse and write in rhymes that you are all my world .

it is heroic to hug one's sorrow and determine not to be consoled .

but a fresh face peeps across my door and raises its eyes to my eyes .

I cannot but wipe away my tears and change the tune of my song .

for time is short. 

 

--RABINDRANATH TAGORE